Front jest najbardziej eksploatowaną częścią kuchni: mokre ręce, para znad garnków, tłuszcz z patelni. Zestawiamy cztery najczęstsze materiały i mówimy wprost, gdzie każdy z nich zawodzi.
Laminat — najtańszy i najtrwalszy w praktyce
Płyta pokryta laminatem. Odporny na wilgoć, zarysowania i większość środków czyszczących; łatwo się go przetrzeć. Minus: krawędzie — jeśli są słabo zabezpieczone, po latach puchną od wody. Wygląda dobrze w matu, w połysku wygląda taniej.
MDF lakierowany — gładki i w dowolnym kolorze
Front lakierowany można zrobić w dowolnym kolorze z palety, także w matu idealnie głębokim. Wady: lakier jest twardszy w dotyku, ale mniej odporny na uderzenia (odprysk), a w połysku widać każdy ślad i odcisk palca.
Akryl — najgłębszy połysk, najwyższa cena
Płyta MDF oklejona akrylem. Efekt: idealnie lustrzana powierzchnia bez „skórki pomarańczy”, bardzo dobrze znosi wilgoć i czyści się jednym ruchem. Minusy: wysoka cena, widoczne odciski palców na ciemnych kolorach i wrażliwość na mocne środki ścierne.
Fornir i drewno — ciepło, które wymaga uwagi
Fornir daje naturalny rysunek drewna, którego nie podrobi żaden laminat. W kuchni wymaga jednak rozsądku: nie stawia się go przy zmywarce i piekarniku bez zabezpieczenia, a do czyszczenia używa się środków do drewna, nie uniwersalnych „na wszystko”.
Szybka ściąga decyzyjna
- Kuchnia z małymi dziećmi, mocno używana: laminat w matu albo akryl — wybaczą najwięcej.
- Mała kuchnia, chęć na jasność: akryl albo lakier w wysokim połysku (odbija światło, optycznie powiększa).
- Duża kuchnia z ciemnymi frontami: mat — mniej widać odciski palców.
- Chęć na drewno: fornir na górnych szafkach, dolne w laminacie.
O czym pamiętać przy zamówieniu
Poproś o próbkę frontu, nie tylko o zdjęcie w katalogu — kolor w matu na próbce i w połysku na wyświetlaczu to dwie różne rzeczy. Zapytaj też, jak wygląda zabezpieczenie krawędzi (uszczelnienie) i czy fronty mają certyfikat odporności na wilgoć — w kuchni to nie detal.